Voor de eerste keer ging het echt niet slecht. Je wilt zo graag dat het goed gaat, je wilt een plan hebben als je het Beurtveer voor het eerst met je schip vaart. Wel heb ik hem vaak gevaren maar op andere schepen, dat is echt anders; aldus Daan.

Mijn idee was dat ik ermee kan varen als met een zeilboot. Dat moet met een klipper toch ook kunnen! En het lukte! Zeilen omhoog, een duw geven en hij zeilt gewoon weg. Je moet vooral op de boel vertrouwen. Die boot wil wel zeilen.

Vooral de eerste nacht was ellendig, er was motregen en er was geen zicht, geen referentie. Dus als de boot aan het draaien was kon je dat niet zien. Dus het werd de hele tijd op het kompas sturen. “Op fok en grootzeil lag het schip mooi op koers maar ik wilde pushen en daardoor slingerden we”. Uiteindelijk kwamen we prima uit.

In de havens bij de manoeuvres wilden we zo min mogelijk poespas, alleen maar jaaglijntjes, geen bootjes, geen anker. In Hoorn hebben we wel gebruik gemaakt van een jaaglijn, dit om vaart te krijgen.

Wat echt heel goed werkte waren de grote kaarten van de havens die we uitgeprint hadden. Voor we een haven invoeren wist hierdoor iedereen aan boord wat het plan was, hoe de haven er uit zag en wat er moest gebeuren. Dit met de grote havenkaarten werkte echt goed.
Risico Medemblik

Risico bij Vrouwenzand